De valkuil van het vergelijken

Wij mensen zijn er ontzettend goed in om onszelf te vergelijken met anderen. En dan het liefst niet met zomaar anderen, maar vooral met mensen die iets heel goed kunnen, of die al heel veel ervaring hebben in iets. En dat moeten wij dan natuurlijk meteen net zo goed kunnen als zij (of althans, dat vinden we dan). Hoe bedoel je ‘de lat hoog leggen’? En hoezo ‘set up for failure’?……

Tsja, dat vergelijken daar zijn we dus goed in. Maar wat we dan voor het gemak vaak vergeten is dat juist die mensen waarschijnlijk al vele dagen, weken of zelfs jaren van oefenen, uitglijden en leren achter de rug hebben. Want (bijna) niets gaat in één keer helemaal goed, en dat hoeft ook helemaal niet. Wat te denken van de kunstenaar die een prachtig schilderij op een tentoonstelling heeft hangen? Die heeft in zijn atelier vast en zeker ook een hele stapel oefenschetsen liggen, en ‘mislukte’ eerdere pogingen van dat schilderij. Of de danseres die een adembenemende uitvoering doet op het toneel? Die heeft ongetwijfeld eindeloos veel oefening in de benen om het optreden zo mooi te doen als ze het doet. En die ene ondernemer die zo succesvol is? Dikke kans dat die naast de successen die hij of zij boekt ook verschillende missers heeft gemaakt. En dat is ook alleen maar goed (want tenslotte, van proberen kun je leren).

Het lastige is alleen dat je die minder gelukte schetsen, die eindeloze repetitie-uren en die minder geslaagde ondernemersinitiatieven dus vaak niet terugziet achteraf. En om het onszelf lekker moeilijk te maken vergeten we dat ook maar even helemaal te beseffen als we in de vergelijkstand staan… Maar zeg nou eens eerlijk, helpt dat je om verder te komen? Word je er blij van om de lat zó hoog te leggen? En is het realistisch om dat te verwachten van jezelf?  Ik weet niet hoe het met jou zit, maar mij helpt dat in ieder geval niet heb ik voor mezelf besloten…

Gezonde ambitie en het streven om ergens heel goed in te zijn is prima. En naar rolmodellen kijken om je aan op te trekken ook. Maar maak het jezelf niet onnodig moeilijk en leg de lat voor jezelf niet té hoog. Anders werkt het alleen maar verlammend en demotiverend en daar heb je niks aan. Give yourself a break en trap niet in de valkuil van het irreëel vergelijken. Wees liever realistisch en gun jezelf de tijd en ruimte om te oefenen, te experimenteren, te groeien. Want pas dan zullen er mooie dingen ontstaan, en juist dat zal je verder brengen. En voor je het weet ben je dan een stuk dichterbij die kunstenaar, danseres of succesvolle ondernemer dan je misschien ooit had durven hopen.

Laat je reactie achter