De kip en de gouden eieren

“Er was eens een boer, een arme boer met een aantal kippen in een hok. Op een dag, toen hij de eieren wilde gaan rapen zag hij iets schitteren in het nest van zijn lievelingskip. Hij keek nog eens goed en zag in het nest iets heel bijzonders liggen, een schitterend gouden ei. Aanvankelijk dacht hij dat het niet echt was. Maar vlak voordat hij het wilde weggooien, bedacht hij zich en nam het mee om het nader te bekijken. En wat bleek, het was een ei van zuiver goud! De boer kon het maar niet geloven.

Nog groter werd zijn verbazing toen hij de volgende dag weer het hok in ging en dezelfde ontdekking deed. En zo rende hij elke dag, zodra hij wakker werd, naar het nest en steeds weer vond hij een gouden ei. Enorm rijk werd hij, het leek te mooi om waar te zijn.
Maar niet alleen zijn rijkdom, ook zijn hebzucht en ongeduld werden groter. Het viel hem steeds zwaarder om de volgende dag af te wachten en uiteindelijk besloot hij de kip te slachten om de eieren er allemaal tegelijk uit te kunnen halen. Maar toen hij het dier opensneed, was er geen gouden ei te bespeuren. En vanaf dat moment zou hij er ook nooit meer een aantreffen.

De boer heeft de kip die hem de gouden eieren gaf om zeep geholpen; hij heeft de kip met gouden eieren geslacht!”

 

Bovenstaande is een fabel van de Griekse dichter Aesopus en wordt door Stephen R. Covey gebruikt in zijn boek ‘De Zeven Eigenschappen van Effectief Leiderschap’ (of in het Engels: ‘The Seven Habits of Highly Effective People’).

Volgens Covey ligt in deze fabel een natuurlijke wet besloten. Een wet die te beschouwen is als de definitie van effectiviteit. De meeste mensen zien effectiviteit vanuit het paradigma van het gouden ei: hoe meer je produceert, hoe effectiever je bent. Maar de fabel laat nu juist zien, dat effectiviteit afhankelijk is van twee factoren: het geproduceerde (de gouden eieren) en het productiemiddel (de kip).

Wanneer je je richt op de gouden eieren en de kip verwaarloost, zul je binnen afzienbare tijd het instrument dat de eieren produceert, kwijtraken. Heb je daarentegen alleen maar oog voor de kip, dan zul je al snel niet meer in staat zijn jezelf en je productiemiddel (materieel, financieel, mensen) te onderhouden.

Kortom: effectiviteit is een kwestie van evenwicht. Van balans tussen productie van wat je hebben wilt (de gouden eieren) en het productiemiddel dat dit produceert (de kip).

 

Hoe is het met jouw balans gesteld? Wat zijn voor jou gouden eieren en hoeveel aandacht heb jij voor het middel waarmee je die eieren produceert?

Laat je reactie achter